http://seventhmodel.com/blog/2009/01/20/projektowanie-w-podskakujacym-swiecie/ to co widzę, to co dobre Wed, 25 Nov 2009 08:49:08 +0100 http://wordpress.org/?v=2.8.4 hourly 1 http://seventhmodel.com/blog/2009/01/20/projektowanie-w-podskakujacym-swiecie/comment-page-1/#comment-6149 Marcin Thu, 22 Jan 2009 21:56:19 +0000 http://seventhmodel.com/blog/?p=130#comment-6149 Ależ właśnie w tym tkwi szkopuł. My, Oni, Ty, ja jesteśmy w samym środku „układu” bytu o którym wspomniałeś dalej czyli kultury czy cywilizacji (część mądrali uznaje te pojęcia za jednoznaczne). Myślę, że „wiedza” tkwi właśnie w wyjściu po za magiczny krąg, który jest definiowany i tworzony zupełnie niezależnie od naszego „chcę” czy „mogę” w rozumieniu kultury jako bytu niezależnego, autonomicznego od obserwatora. Obserwacja z zewnątrz bez wartościowania i późniejsze wyciągnięcie wniosków jest tym co powinno definiowac WIEDZĘ. Liniowośc - brief - rebrief - analiza - strategia, etc, etc wynika z czegoś co jest po za kulturą czyli z natury – narodziny – amciu – kupa – sex- śmierc czyli ciągu, który jest zrozumiały i powoduje, że czujemy się bezpiecznie. Zostawiając na chwilę coś na co nie mamy (jeszcze) wpływu czyli naturalny bieg rzeczy, możemy „wziąć się” za kulturę a raczej jej przejawy materialne będąc ścisłym (projekt). Tu jestem zdania, że łamanie wszelkich zasad, przestawianie zastanych (w XIX w i wcześniej) kolejności jest kwintesencją tworzenia. Kolejnośc, schematy, zasady, wartościowanie w ogóle sam fakt, że napisałeś co napisałeś a ja odpisałem zabija spontanicznośc, pomysł, idee… Nie nazywac, nie wartościować ale tworzyc. 1. Tylko co było by dalej? Nic! Nuda… nic się nie dzieje… polski film. 2. Jak to powiedziec Klientom? :) Ależ właśnie w tym tkwi szkopuł. My, Oni, Ty, ja jesteśmy w samym środku „układu” bytu o którym wspomniałeś dalej czyli kultury czy cywilizacji (część mądrali uznaje te pojęcia za jednoznaczne). Myślę, że „wiedza” tkwi właśnie w wyjściu po za magiczny krąg, który jest definiowany i tworzony zupełnie niezależnie od naszego „chcę” czy „mogę” w rozumieniu kultury jako bytu niezależnego, autonomicznego od obserwatora. Obserwacja z zewnątrz bez wartościowania i późniejsze wyciągnięcie wniosków jest tym co powinno definiowac WIEDZĘ. Liniowośc – brief – rebrief – analiza – strategia, etc, etc wynika z czegoś co jest po za kulturą czyli z natury – narodziny – amciu – kupa – sex- śmierc czyli ciągu, który jest zrozumiały i powoduje, że czujemy się bezpiecznie. Zostawiając na chwilę coś na co nie mamy (jeszcze) wpływu czyli naturalny bieg rzeczy, możemy „wziąć się” za kulturę a raczej jej przejawy materialne będąc ścisłym (projekt). Tu jestem zdania, że łamanie wszelkich zasad, przestawianie zastanych (w XIX w i wcześniej) kolejności jest kwintesencją tworzenia. Kolejnośc, schematy, zasady, wartościowanie w ogóle sam fakt, że napisałeś co napisałeś a ja odpisałem zabija spontanicznośc, pomysł, idee… Nie nazywac, nie wartościować ale tworzyc.
1. Tylko co było by dalej? Nic! Nuda… nic się nie dzieje… polski film.
2. Jak to powiedziec Klientom? :)

]]>